Her yer Ali İsmail Korkmaz

Ali İsmail Korkmaz’ın Antakya’daki baba evindeki odası, mabet gibi: Acılı aile, odasını ve evi onun fotoğraflarıyla, eşyalarıyla süslemiş… Kollarındaki dövmede ‘Ali İsmail’ yazılı

Eskişehir’deki Gezi protestolarında ölen beş candan biri, Ali İsmail Korkmaz’ın (19) memleketi Antakya’dayız.
Hep telefonda konuştuğumuz abisi Gürkan Korkmaz “Mutlaka akşam yemeğine bekliyoruz” diyor… Buluştuğumuzda , eski dostlar gibi kucaklaşıyoruz. Bizi Antakya’nın Ekinci beldesindeki evlerine götürüyor. Yolda giderken, ailenin hiçbir zaman politik olmadığını anlatıyor…
Evin girişinde, Ali İsmail’in üç fotoğrafı asılı… Korkmaz ailesi, kapıda karşılıyor: Babası, annesi, anneannesi, kızkardeşi Melike ve küçük kızı Ada, Gürkan Korkmaz’ın eşi Feryat…
Evin her yerinde Ali İsmail’in fotoğrafları asılı… Abisiyle çocukluğundan beri paylaştığı odası ise, Ali İsmail’e adanmış. Oda, bir nevi müze olmuş.

HER YER ALİ İSMAİL
Dolap ve duvarlar, bebeklikten okul yıllarına, onlarca fotoğrafıyla dolu. Ali İsmail hakkında çıkan gazetelerde çıkan yazıları da asmışlar. Yatağının üzerinde, sevdiği tişörtler katlanıp konmuş: Gezi’de can veren herkesin isimlerinin yazılı olduğu tişört, Fenerbahçelilerin gönderdiği atkı, yastık… Yatağın başucunda Simpson posteri, ayak ucundaki elbise askısında montu, atkısı.
Diğer yatakta ise en sevdiği filmin, V for Vendetta’nın afişi. Üzerine “A” yazmış Ali…
Türkiye’nin dört bir yanından gelen kitapları odaya sığdıramadığını anlatıyor Gürkan Bey. İlk fırsatta kardeşinin adına bir dernek, vakıf kurarak tüm kitapları toplamak istiyor…
Ali İsmail’den sekiz yaş büyük olan Gürkan Korkmaz, kendisini abiden ziyade babası gibi hissettiğini anlatıyor… Antakya’da erkeklerin gurbete gidip çalışması çok yaygın, baba Şahap Korkmaz da yıllarca yurtdışında çalışmış.
Gürkan’ın eşi Feryat, Ali İsmail hayata veda ettiğinde hamileydi. Çift, üç ay önce doğan oğullarına, Ali Yusuf adını vermiş. Genç anne, üniversite eğitimine devam ediyor, iktisat okuyor.

ANNENİN DERİN ÜZÜNTÜSÜ
Ailenin kadınları, nefis bir sofra hazırlamış: Antakya’nın geleneksel yemeklerinden oruk, ev yapımı mezeler, yoğurt… Domatesten bibere, her şeyi bahçelerinde yetiştiriyorlar.
Sofrada “Aliş”in adı sık sık geçiyor ama üzücü konuları açmıyoruz. Boynundaki kolyesinde “Ali İsmail” yazan Emel Hanım, suskun… Yüzündeki ifadeden her an, oğlunun hasretiyle yandığını ve koklamaya kıyamadığı çocuğunun bu şekilde can vermesinin derin acısını yaşadığını anlamak mümkün.
Evden ayrılırken üzüntüden çok, bu pırıl pırıl aileyle tanışmanın, Ali İsmail’in kısacık ömrünün geçtiği evi görmenin mutluluğunu duydum. Ali İsmail lafta değil, gerçekten ölümsüz.

DAVA 28 ŞUBAT’TA

* Ali İsmail Korkmaz, hem polis, hem sivillerden aldığı darbeler yüzünden hayatını kaybetti. Davanın, üç ayrı şehirde görülmesi kararı büyük tepki topladı.
* Korkmaz ailesinin, sanıkların Eskişehir’de dinlenmesine itirazı neyse ki kabul edildi. Çünkü tanıkların sanılardan önce dinlenmesi, zaten usule aykırıydı.
* Avukat Gürkan Korkmaz, Eskişehir’in “güvensiz” adledilip davanın bölünmesiyle ilgili, “En güvenli şehrin, iki ay içinde terör yuvası gibi gösterilmesi, ne hukuka, ne maddi gerçeklere, ne de vicdana sığar” diyor.
* Sanıklar, 28 Şubat’taki duruşmada dinlenecek.

MEHVEŞ EVİN

Bir önceki yazımız olan Polis yine destan peşinde başlıklı makalemizde destan, polis ve TOMA hakkında bilgiler verilmektedir.

netgazetesi

http://www.netgazetesi.net

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *