Änglagård – Viljans Öga albüm eleştirisi

İsveç o karanlık yüzünü bir kez daha göstermiş oldu. 1994 yılından beri kayıt yapmayan bir topluluktu bu ama yıllar geçmiş müziklerinde yeni bestelerinde değişikliğe bile gitmemiş hep aynı pencereden bakar gibi bize bakmışlar küçük bir çocuk gibi. Biraz kırılgan olmuş biraz sinirlenip aniden kükremişler ama hep aynı pencereden bakmışlar naif insanlar gibi.

Grubun yeni albümü “Viljans Öga” pek bir değişiklik içermeyen yıllar sonra tekrar kapımızı çalan Änglagård müziğinin bir devamı niteliğinde. Vokalleri olmayan tamamı enstrümantal olan bir albüm. Basların Chris Squire’ın basları gibi kükrediği, mellotronun ve piyanonun dramatik etkileri arttırdığı, flütün o şiirsel nağmeleriyle bir sevgiliye ağıt yakar gibi tınlamasıyla süre gelen bir çığlıktır “Viljans Öga”.

Gitarlar öyle bir tınlamıştır ki gecenin içerisinde süzülür gidersiniz, kanatlarınız olur uçup çok uzaklara göç edersiniz. Böyle bir dünya sunar size Änglagård müziği.

Viljans Öga” devamı gelmeyecek 4 kısa filmden oluşan bir siyah beyaz Béla Tarr filmi gibi ya da tesadüflerle buluşacak bir Alejandro González Iñárritu hikâyesi gibi tınlar içinizde. Kompleks ritimler ve devamlı değişen ve nereye gideceği belli olmayan notalar diyarında sizi bekleyen sorularınıza cevap olamayacak ve tahmin bile edemeyeceğiniz yollara gidecek bir Progressive Rock albümü.

Bir önceki yazımız olan BMW 218i özellikleri ve fiyatı başlıklı makalemizde 218i Active Tourer, BMW 218i ve BMW 218i fiyatı hakkında bilgiler verilmektedir.

netgazetesi

http://www.netgazetesi.net

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *